zz_obraz_podgrzewacza01

Obecnie przyrost agresji i otwartej przemocy u dzieci stał się, nie bez powodu, jednym z głównych tematów dyskusji – również w mediach. Rodzice, pedagodzy i terapeuci zastanawiają się nad przyczynami tego zjawiska. Zaburzenia agresji mogą ujawnić się najpierw w kręgu rodziny. Dzieci zaczynają systematycznie niszczyć swoje zabawki, z powodu każdego drobiazgu krzyczą, rzucają się na podłogę, wymachująpięściami; są nieprzystępne, uparte i krnąbrne. Trudno jest dopatrywać się za tym agresywnym zachowaniem jakichś problemów. Jednak rodzice mogą być pewni, że za każdym niezrozumiałym dla nich i agresywnym postępowaniem kryją się wewnętrzne trudności oraz bezradność. Być może ktoś teraz powie: „Ja tego nie rozumiem; przecież moje dziecko może mi wszystko powiedzieć, ja zawsze okażę mu zrozumienie!” Wierzę w szczerość tych słów, tylko proszę zauważyć, że dzieci są z natury słabszymi i bezbronnymi istotami. Agresja pozwala im postrzegać siebie jako silniejszych, w przeciwieństwie gdyby przyznali się do słabości takich jak zazdrość lub zawiść. Proszę pomyśleć o sobie: Gdy jesteście Państwo zazdrośni o swojego partnera lub partnerkę, to czy pokazujecie, jej/jemu to otwarcie i bezpośrednio? Czy też próbujecie to „słabe”, nieprzyjemne uczucie zamaskować siłą? Czyż każdy z nas nie wie o tym, z jakim trudem i wstydem wiąże się przyznanie do słabości? Od naszych dzieci tego właśnie oczekujemy!

pobrane

Jeśli tylko czują się bezpieczne u boku swoich rodziców, to stosunkowo dobrze znoszą zewnętrzne przeszkody i problemy. Wszystkie moje zapewnienia to jeszcze za mało, by podkreślić, jak w pierwszych latach życia jest ważny dla dziecka pełen miłości związek z rodzicami. Prawie wszystkie dzieci, które – najczęściej dopiero w okresie dojrzewania – szukająpomocy w gabinecie terapeuty, odniosły poważne rany na duszy już we wczesnym dzieciństwie. Dobry związek – co należy jeszcze raz podkreślić – zależy nie tylko od ilości czasu, jaki na przykład matka spędza z dzieckiem, ale przede wszystkim od jakości więzi. Muszą oni „nadawać na tych samych falach”! Matka powinna rozumieć duszę dziecka i poważnie traktować jego pragnienia, co nie oznacza, że musi natychmiast wszystkie spełniać. Pracująca zawodowo kobieta może być dobrą matką, jeśli tylko ma tyle wewnętrznej siły, by znieść podwójne obciążenie, oraz gdy może liczyć na wystarczające wsparcie ojca dziecka lub innych dorosłych osób, które stanowią dla dziecka punkt odniesienia (dziadkowie, inni opiekunowie).

Zaczynają bardzo późno mówić, mówią mało lub, w poważnych przypadkach, nie mówią w ogóle. Dużo płaczą, cierpią na wzdęcia i bóle brzucha, łatwiej zarażają się różnymi chorobami. Wyglądają na chorowite, ich skóra jest blada i cienka. „Zatroskane” – to właściwe określenie, bowiem zawiera w sobie słowo „troska”. Troski te nie muszą być wywołane (nieświadomie) przez rodziców. Dziecko mogło już przejść poważną chorobę wymagającą pobytu w szpitalu. Skutkiem tego jest często długotrwała rozłąka z rodzicami, która w pierwszych latach życia może pozostawić po sobie szczególnie głębokie rany w duszy dziecka. Obecnie wiadomo już, że fizyczne zdrowie dziecka jest ściśle związane z jego duchowym samopoczuciem; prawie we wszystkich szpitalach pozwalają na to, by ojciec lub matka przebywali razem z dzieckiem podczas choroby. Niekiedy dzieci przeżywają rozwód rodziców, a tym samym i rozłąkę, która pozostawia w ich wnętrzu poważne blizny.

Ważne jest, aby rodzice zawsze poważnie traktowali pojawienie się symptomów u swojego dziecka. Wielu z nich obawia się, że lęki dziecka tylko się spotęgują, jeżeli będą zwracać na nie zbyt dużo uwagi. Troska ta jest zrozumiała, ale bezpodstawna. Proszę sobie wyobrazić, że Państwo sami obawiacie się, iż w wasz dom uderzy grom, albo też – co jest bardzo aktualnym problemem – iż stracicie miejsce pracy. Jeśli bliscy będą ignorować ten strach, wtedy poczujecie się niezrozumiani i opuszczeni, a może nawet ośmieszeni. Z tego powodu nie  pokazujecie swoich obaw, lecz zachowujecie je dla siebie. Nie prowadzi to jednak do wyleczenia, lecz do wypierania strachu do podświadomości i do obrony przed nim tak długo, aż wreszcie nie będziecie już Państwo świadomi prawdziwego powodu lęków. Widać tutaj wyraźnie, w jakiej sytuacji wasza dusza zaczęła płakać; to błędne koło jest zawsze takie samo, jeżeli dusza nie może się otwarcie wypłakać i liczyć na pocieszenie.

Pierwszy aspekt – akceptacja własnej indywidualności – jest bardzo trudny, a jednocześnie niezwykle ważny. Wielokrotnie jestem świadkiem jak rodzice nie przyznają się do swoich „negatywnych” cech, ponieważ uważają, że w ten sposób zaszkodzą tylko swoim dzieciom. W ogromnym stopniu przyczyniają się do tego „mądre” poradniki o wychowaniu. Według tych książek matki musiałyby być nadludźmi! Nikt nie jest w stanie sprostać propagowanym wymaganiom, stawianym „idealnym matkom” oraz „idealnym ojcom”. Dlatego też wiele osób nie czuje się dobrze w swojej skórze. Któż bowiem powie im, że mogą mieć swoje „wady”, jeśli tylko są gotowi zaakceptować je jako „wady”, a nie wynosić na piedestał cnót; przede wszystkim jednak przyznać się do nich przed dziećmi jako osobistych „drobnych dziwactw”.

Korepetycje to pomoc dla uczniów którzy mają problemy z nauką, bądź też chcą pogłębiać swoją wiedzę poza szkołą. Korepetycje to bardzo dobre rozwiązanie. Gdyż niektóre dzieci potrzebują indywidualnego kontaktu z osobą obeznaną w danym temacie. Ludzie ci mogą pomóc dziecku, zrozumieć dany temat, osoba taka powinna umieć tłumaczyć. Powinniśmy wybierać tylko tych którzy mają wiedzę i doświadczenie. Szczególnie popularne są korepetycje z przedmiotów ścisłych, których sami nie jesteśmy w stanie zrozumieć, potrzebujemy osoby która nam to wytłumaczy, a także dość często korepetycje są z języków obcych, młodzi ludzie chcą się w tym kierunku rozwijać więc, biorą lekcje z tych przedmiotów. Są to różne języki ale najbardziej popularne to język angielski, niemiecki i francuski. Korepetycji powinna udzielać osoba kompetentna, aby wiedziała co chce dziecku przekazać i aby sama rozumiała dany temat. Wiele studentów oferuje swoją pomoc w nauce, pomoc przy odrabianiu lekcji z młodszymi dziećmi, gdzie rodzice nie mają czasu.

Niewątpliwie szkoła rozwija zdolności każdego z nas. To dzięki niej zobaczyliśmy co nas interesuje i w jakim kierunku powinniśmy dążyć. Zadaniem szkoły jest pokazanie jak najwięcej możliwości a my możemy wybrać to co nas interesuje. Dzięki szkole wielu zrozumiało co tak naprawdę chce robić w życiu, i jak zacznie spędzać odtąd czas. W szkole jest mnóstwo różnych kół zainteresowań, i to właśnie tam zaczynamy się interesować danym tematem, każdy człowiek ma inne zdolności i zainteresowania a właśnie szkoła je rozwija, poprzez różne konkursy możemy sprawdzić siebie, a przygotowując się do nich rozwijać swoje zdolności. Szkoła bardzo w tym pomaga. W szkole można rozwijać także zdolności sportowe , gdyż uczniowie dużo ćwiczą, są treningi pozalekcyjne, które przygotowują do różnych turniejów, co może być początkiem kariery. Jeśli szkoła daje możliwość rozwija swoich zdolności to powinniśmy z nich korzystać, gdyż to jest najlepsza okazja, aby zacząć coś robić co lubimy i czym się interesujemy.

Muzyka alternatywna. Podoba się wielu młodym. Niektórych dorosłych drażni. A większość rodziców przypuszczalnie nie ma o niej żadnego lub prawie żadnego wyobrażenia. Trzeba przyznać, że niełatwo jest określić, czym właściwie jest muzyka alternatywna. Początkowo była skierowana do młodych poszukujących czegoś innego, czegoś, co stanowiłoby alternatywę dla głównego nurtu popularnej muzyki nadawanej w radiu. Podobno wszystko zaczęło się wtedy, gdy lokalne rozgłośnie radiowe różnych uczelni udostępniły czas antenowy kilku prawie nie znanym zespołom, szczycącym się tym, iż nie sprzedają się komercyjnemu przemysłowi muzycznemu. To nowe pokolenie muzyków stroniło od znanych firm nagraniowych i od metod masowej promocji, takich jak teledyski. Poza tym ci wykonawcy śpiewali o sprawach rzadko poruszanych w utworach z list przebojów. W przeciwieństwie do heavy metalu czy rapu muzykę alternatywną nie zawsze łatwo rozpoznać czy sklasyfikować. Mieści ona w sobie bowiem ogromną różnorodność brzmień, nastrojów i klimatów.

Język ojczysty przede wszystkim Język polski kojarzy się przede wszystkim z lekturami szkolnymi. Są to książki z przekroju historii Polski, mające największe znaczenie w naszej kulturze. Największy nacisk kładzie się na opowieści z okresu romantyzmu i pozytywizmu. Ważne są także te okresu II wojny światowej czy okresu powojennego. Romantyzm wiąże się z ideami wolności, krzewienia patriotyzmu i walkami o niepodległość. Bardzo ważne jest przedstawienie tła historyczno – społecznego tamtych czasów. Polska była pod zaborami, nie istniała na mapach Europy. Taki twórcy, jak Mickiewicz, mieli na celu podtrzymywanie ducha bojowego i dawanie nadziei na zbrojne odzyskanie niepodległości. Jednak kolejne powstania zakończone niepowodzeniem skutkowały powstaniem nowego nurty – pozytywizmu. Skupiał się on problemach wsi i problemach ludzi biednych. Książki ukazywały brutalną prawdę o niesprawiedliwości społecznej i pokazywała sposoby walki z tymi problemami. Twórcy, jak Orzeszkowa czy Bolesław Prus, pokazywały brutalność postępowania klasy bogatej. Inni, jak Sienkiewicz, ukrywali w swoich książkach idee i podtrzymywały naród na duchu, że niepodległość zostanie odzyskana.

Nauka języka niemieckiego nie jest łatwym zadaniem. Warto jest, więc korzystać z wszelkich pomocy, które mogą nam ułatwić ten proces. Jednym z nowoczesnych, jednak charakteryzujących się wysoką wydajnością środków nauki tego języka jest internet. Czołowym portalem na polskim rynku jest Kurs-Online.com. Portal ten oferuje bardzo ważną pomoc, jak również wsparcie dla chętnych nauki niemieckiego. Polega to głownie na samodzielnym poszerzaniu znajomości ortografii, pisowni, wymowy języka niemieckiego. Za pomocą portalu możemy kształcić się w domu, jak również w pracy zawodowej, wystarczy nam jedynie kilka chwil, aby wypełniać kolejne polecenia. Naukę propaguje się na typowych przykładach zastosowań, kolejne ćwiczenia łączy się w sekwencje, które znacznie ułatwiają zapamiętywanie. Znaczna część zadań, zwłaszcza tych początkowych jest również dostępna w języku polskim. W celu utrwalenia zdobywanych umiejętności i wiedzy stosuje się ćwiczenia leksykalne.

agresywny-przedszkolak-leczenie-agresji-u-dzieci_3352525

Z drugiej strony kobieta, która jest tylko gospodynią i matką, może obciążać niezmiernie, jeśli jej własna dusza cierpi lub cierpiała. Może się ona przez cały dzień „troszczyć” o dziecko, a mimo to przysparzać mu „trosk” – niechcący, nie zauważając tego. Dlatego niezmiernie ważne jest poważne traktowanie sygnałów płynących z duszy dziecięcej, ponieważ opowiada ono o sobie, jeśli tylko dorośli zechcą wysłuchać. Sygnałem zapowiadającym zaburzenia może być na przykład przesadne przywiązanie dziecka do rodziców, nieustanne „trzymanie się matczynej spódnicy”, brak zainteresowania samodzielnością i dalszym otoczeniem. Nie należy odbierać tego jako szczególnego dowodu miłości, lecz raczej zadawać wiele pytań, które pomogą stwierdzić, czy związek między rodzicami i ich dzieckiem jest ewentualnie obciążony potrzebami oraz pragnieniami matki i ojca.